Als jij niét bij Wodan was, dan was hij er wél. En als jij er was, dan was hij er ook. ‘Hé maat, hoe is het!?’, galmde het dan door het secretariaat, vanuit een kleedkamer, aan het veld of door de gang. ‘Hé maat, hoe is het?’, bromde zijn basstem  vanuit het materiaalhok of de kantine. Roald Harks kon je altijd en overal tegenkomen bij de club. En je kon ‘m niet missen.

Roald tijdens een van de jeugdtoernooien die met enige regelmaat onder zijn leiding bij Wodan plaatsvonden.

Toch zal Wodan het moeten stellen zonder ‘Harks’. De goedlachse, altijd aanwezige, opgewekte en goedmoedige clubicoon liet al zijn vrienden verbijsterd achter door op 18 november, thuis in de Achtse Barrier, te bezwijken aan een hartstilstand. Wodan is verbijsterd en geslagen, het voelt onwerkelijk en leeg. Roald werd slechts 45 jaar, maar de herinneringen aan hem en de anekdotes die hij achterlaat zijn talrijk.

Het plotse overlijden van clubman pur sang Roald Harks kan met veel gevoel voor drama worden omschreven. Want dramatisch is het. Voor met name zoon Stef en dochter Fleur, voor zijn ouders die Roald onlangs nog hielpen bij zijn verhuizing en voor de rest van de familie en nabestaanden. Misschien hoort een zekere dramatiek op deze plek ook wel.
“Het hart van Wodan klopt niet meer”, stond ergens te lezen. En ook: “Wodan is definitief gestopt met ademen.”

Realiteit

Het zijn typeringen die door de schok van Roald’s plotselinge overlijden heel dicht bij de realiteit staan. Zeker als we het verlies van oud-ESV’er Eli Roijackers, een jaar geleden, erbij betrekken.
Ook voor Wodan, de club die hij zo lief had en die hij zo diep in zijn hart had zitten, is zijn plotselinge overlijden dus dramatisch en onwerkelijk. De middag voor zijn overlijden was hij nog op de club, sprak hij nog mensen, dronk hij gezellig een biertje met ze en werd er veel gelachen.

In de geest van Roald

Toch is het waarschijnlijk meer in de geest van Roald om behalve het onbegrijpelijke, verdrietige en pijnlijke te benoemen, zijn leven vooral ook luchtig, met humor, recht voor z’n raap en ‘niet te moeilijk’ te belichten. Zo was Roald immers ook zelf.
‘Hé krukels: lach, pak een Hertog Jan op z’n tijd, maak plezier. Je leeft maar één keer.’ Dat hadden zijn woorden kunnen zijn.

WVVZ

Roald Harks was een kind van de club. Eerst en vooral van WVVZ en na de fusie met ESV in 2011 even zo goed van Wodan. Al bleven zijn warmste gevoelens behouden voor de voor hem onvergetelijk mooie jaren van het blauw en wit van WVVZ.
Hij begon er zelf met voetballen, stond er onder de lat en was er toen al actief op diverse fronten.

Voetballen

Na de samensmelting met ESV op het sportpark Eindhoven Noord drukte Roald een nog groter stempel op fusieclub WODAN. Hij trainde diverse jeugdteams en nam honneurs van trainers waar als dat nodig was. “De jongens moeten voetballen. Daar gaat het om en die gasten laat ik niet in de steek. Nooit”, zei hij meermaals als de nood aan de man was.
En dat kwam regelmatig voor. Nog niet zo heel lang geleden reed hij hals over kop diep naar Zuid-Limburg om een speler bij de B1 af te zetten. En soortgelijke redder-in-nood-acties deed hij ook voor spelers en teams in andere leeftijdscategorieën. “Ik laat die gasten niet in de steek. Nooit!” Bekeuringen voor te hard rijden nam hij op de koop toe.

Functies

Zoals hij ‘die gasten’ nooit in de steek liet, zo liet Roald de hele club nooit in de steek. Hij was secretaris van het hoofdbestuur en volgde Harrie van de Ven een jaar geleden op als voorzitter toen er tijdens een turbulente periode geen andere kandidaat was.

Roald op de tribune bij Wodan, met links naast hem Harrie van de Ven, zijn voorganger als clubvoorzitter.

Roald stond ooit met een hersenschudding onder de lat bij Wodan 10, hij was scheidsrechter, vraagbaak, vlagger, contactpersoon, elftalleider van 1 t/m 10. Hij was organisator, denktank, toernooileider, microfonist, ‘ere-voorzitter’ van WVVZ-Legends, een team van (oud-)spelers die in de zaal het voormalige WVVZ wilden laten herleven. “En we gaan door. Voor jou”, lieten de legendes direct weten.

Vriend door dik en dun

Roald was gezelligheidsdier, clown, Sinterklaas, gangmaker, ruwe bolster. Roald was alles, deed alles, wist alles. En voor velen was hij ‘gewoon’ een vriend.
Een vriend door dik en dun, in goede én in slechte tijden. Een constante bron van plezier, vermaak en betrokkenheid.

Krukel

Hé maat, wat een krukel ben je toch om ons zo plots te verlaten.
En wat zullen we je missen, met een Hertog Jan in de hand, met je grote mond, je kleine hartje, die bulderende lach, je humor, je vriendschap.
Roald maat, je was top!

Na het kampioenschap en de promotie naar de derde klasse deelde Roald in het succes van Wodan 1.

Ter nagedachtenis aan Roald is in het clubhuis een condoleanceregister geopend. Voor iedereen is daar de mogelijkheid om het te tekenen en/of een bericht achter te laten.

Afscheid

Het afscheid van Roald vindt zaterdag 23 november om 14.00 uur plaats in crematorium Rijtackers, Anthony Fokkerweg 150 in Eindhoven.
Na afloop is er een samenzijn in de kantine van v.v. WODAN.

‘Hé krukels: lach, pak een Hertog Jan op z’n tijd, maak plezier. Je leeft maar één keer.’ Het hadden de woorden van Roald kunnen zijn.

Ons medeleven gaat uit naar de kinderen, familie en andere nabestaanden van Roald. Wij wensen hen alle sterkte bij het dragen van dit grote verlies.

Bestuur vv Wodan